Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 26 mei 2021

Blog Wybren: Jongeren en democratie: ik heb weer een lesje geleerd

Eind vorig jaar schreef ik vol enthousiasme een concept initiatiefvoorstel om zo te proberen in Overijssel jongeren een luidere stem te geven binnen het beleid van de provincie. Ik gebruikte daar voorbeelden voor uit andere provincies en sloot met voorstellen aan op wat bij ons in de provincie al gebruikelijk was. Ik wist dat de PvdA en VVD wel mee zouden willen doen en dat deden ze gelukkig ook. De Commissaris van de Koning is portefeuillehouder en een informeel gebruik is om voorafgaand aan het formeel indienen, een initiatief even voor te bespreken. Samen met een ambtenaar en de Commissaris ontstond een mooi gesprek dat ertoe leidde dat ik constateerde: ik doe dit niet goed!

Eerst in gesprek met jongeren zelf

Ik ontdekte, ondanks al mijn goede bedoelingen, een forse valkuil. Want waarom ging ik eerst niet in gesprek met jongeren zelf? Weten we eigenlijk wel wat jongeren willen met betrekking tot participatie in en met democratie? En sluiten mijn ideeën überhaupt wel bij hen aan? Zitten ze er wel op te wachten?  Was politiek iets agenderen en zo D66 profileren belangrijker geworden?  Die les zorgde voor complete wijziging van mijn voornemens. Het waren dominante redenen om samen met de ambtenaren en mijn politieke collega’s een aantal tussenstappen te zetten.

Onderzoeken waar wensen en behoeften van jongeren liggen

Er werd extra lokaal onderzoek onder de kinderen/jongeren gedaan, landelijke onderzoeken werden doorgenomen en er werd een afspraak gemaakt met onder andere jongeren van de jongerenraad en jongeren die aan het provinciaal onderzoek hadden meegedaan. Aansluitend werden álle Statenleden uitgenodigd om met jongeren het gesprek aan te gaan en zo in een vrije dialoog te onderzoeken waar wensen en behoeften liggen. Die dialoog was geweldig!

Alle jongeren de kans geven zich uit te spreken

Want wat bleek: jongeren weten wel degelijk wat ze willen. En bestuurders (en ambtenaren en Statenleden) betrekken en positioneren jongeren niet genoeg. En als jongeren iets gevraagd wordt, moet je met de antwoorden wel iets doen natuurlijk. Anders haken ze af. En waarom niet veel meer digitale snelle raadplegingen onder de doelgroep? En ja, boegbeelden willen we wel zijn als er steun genoeg is en we serieus genomen worden. En je moet alle jongeren de kans geven zich uit te spreken. Scholen zijn daarbij een goede ingang. En er kwam nog zoveel meer uit die dialoog.

Vergroting van de invloedsmogelijkheden van jongeren

Al het onderzoeksmateriaal en de gesprekken brengen we deze weken tot een gespreksnotitie en die leggen we nogmaals voor aan de jongeren en de Statenleden die meededen in de dialoog. Vervolgens moet dat leiden tot vergroting van de invloedsmogelijkheden van jongeren op beleid in Overijssel. Of ik/ D66 daar nog apart op ga scoren in de politiek? Geen idee. Met een initiatiefvoorstel zet je als Statenlid iets direct op de agenda en kan je verschil maken. Maar gaat het daar om? Of telt alleen het resultaat?

Politieke ‘gewin’ doet er niet toe

Mijn belangrijkste leerpunt: doe zelf wat ik ook graag zie van anderen. Het politieke ‘gewin’ doet er niet toe. Het duurzame resultaat telt. En als dat leidt tot minder zichtbaarheid voor D66 dan is dat maar zo. Dus, als je participatie in de democratie van jongeren wilt vergroten stap dan eerst in hun leefwereld en laat al je gevestigde beelden, vooroordelen en eigen belangen los. Doe het samen en je komt uiteindelijk –  hoop ik – veel verder.

Wybren Bakker, fractievoorzitter